Wyszukiwarka
Liczba elementów: 68
„Skałka” w Rydułtowach to ciekawe miejsce pod względem geologicznym, gdyż dzięki odsłonięciu możemy obserwować skały karbońskie – piaskowce serii paralitycznej, należące do warstw porębskich. Powstały one w okresie karbonu, kiedy ówczesny obszar, na którym znajduje się obiekt, pokryty był bujną roślinnością i miał tendencje do osiadania. Zalewanie powstałej niecki (tzw. Górnośląskiej Niecki Węglowej) przez morze doprowadziło do nagromadzenia osadów piaszczysto-ilastych, a z bujnej flory przykrywanej osadami powstały pokłady węgla.
więcej >>
Dodaj do planera
.
więcej >>
Dodaj do planera
Giszowiec /dawniej Gieschewald/ zbudowany w latach 1907 - 1910 jako osiedle mieszkalne typu wiejskiego, przeznaczone dla rodzin górników kopalni "Giesche" (obecnie "Wieczorek"). Budowę rozpoczęto z inicjatywy Anthona Uthermana, dyrektora spółki Georg von Giesche's Erben/Spadkobiercy Jerzego Giesche, według projektu Emila i Georga Zillmannów. Była urzeczywistnieniem idei miasta ogrodu według angielskiego urbanisty sir Ebenezera Howarda. Dziś dzielnica Katowic, oddalona 6 km od centrum miasta. Giszowiec - miejsce niezwykłe. Zapraszamy na spacer.
więcej >>
Dodaj do planera
Nikiszowiec /dawniej Nikischschacht/ zbudowany przez koncern Giesche pomiędzy 1908 a 1915 r. jako osiedle górnicze typu miejskiego jest architektonicznym unikatem zbudowanym według projektu Emila i Georga Zillmannów. Znany dzięki filmom m.in. Kazimierza Kutza ("Perła w koronie", "Sól ziemi czarnej") czy Lecha Majewskiego ("Angelus"), działalności artystów Grupy Janowskiej (E. Gawlik, T. Ociepka, E. Sówka) i książce M. Szejnert "Czarny ogród". Przyciąga niepowtarzalną atmosferą i ciekawymi wydarzeniami. Nikiszowiec. Magiczne miejsce. Zapraszamy na spacer.
więcej >>
Dodaj do planera
Nie sposób wymienić i opisać wszystkich ciekawych miejsc i atrakcji, jakie czekają na turystę w Katowicach - wiele muzeów, ośrodków sportowych, kina, teatry. Symbolem Katowic jest z pewnością Spodek, czyli hala widowiskowo-sportowa wybudowana w latach 1952-1971. Niedaleko Spodka zobaczymy Międzynarodowe Centrum Kongresowe (MCK) oraz nową siedzibę Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia oraz Muzeum Śląskie. W parku Powstańców Śląskich w pobliżu ronda gen. Ziętka znajduje się chyba najbardziej rozpoznawalny spośród śląskich pomników: pomnik Powstańców Śląskich autorstwa Gustawa Zemły i Wojciecha Zabłockiego.
więcej >>
Dodaj do planera
Młada Hora, zwana także Kiczorką, to wysoki na 1003 m n.p.m. szczyt w Beskidzie Żywieckim. Wznosi się w grupie Wielkiej Raczy, na północ od (popularnych wśród turystów) wzniesień Małej Rycerzowej i Wielkiej Rycerzowej. Na podszczytowych polanach Kiczorki rozsiadło się urokliwe, górskie osiedle o nazwie Młada Hora, którego ozdobą jest ponad sześćdziesięcioletnia kaplica pod wezwaniem Świętych Piotra i Pawła. Do 2011 roku w przysiółku działało schronisko PTT „Chyz u Bacy”.
więcej >>
Dodaj do planera
Słowianka jest urokliwym, zagubionym wśród gór, przysiółkiem beskidzkim, który należy administracyjnie do miejscowości Żabnica niedaleko Żywca. Osiedle rozsiadło się na dużej polanie, położonej na grzbiecie, który wieńczy dominujący nad okolicą szczyt Romanka (1366 m n.p.m.) i biegnie ku północy. W drewnianym, okazałym domu mieści się tutaj prywatna Górska Stacja Turystyczna „Słowianka”, oferująca turystom nocleg, zakupy w sklepie spożywczym, a nawet jazdę konną.
więcej >>
Dodaj do planera
Ścieszków Groń (779 m n.p.m.) jest wybitnym szczytem w Beskidzie Małym, wznoszącym się na południe od przełęczy Kocierskiej, nad dużą wsią Łękawica. Z podszczytowych polan rozlegają się piękne panoramy, zaś piaskowcowe skały o nazwie „Zamczysko” przyciągają miłośników wspinaczki; ciekawostką jest niedawno odkryta Jaskinia Lodowa. Południowe stoki gronia zajmuje urokliwa wioska Łysina, o bogatych tradycjach kamieniarskich.
więcej >>
Dodaj do planera
Zalew Porajski to sztuczny zbiornik zaporowy na rzece Warcie, który z usytuowanymi wokół niego ośrodkami rekreacyjno-sportowymi jest miejsce aktywnego wypoczynku.
więcej >>
Dodaj do planera
Czeladź
Wydobycie węgla kamiennego na terenie pomiędzy Czeladzią a Sosnowcem, rozpoczęto w latach 60. XIX wieku. Jako pierwszy powstał tutaj szyb „Ernest”, a po kilku latach wydrążono szyb „Michał”. Z czasem utworzyły one jedną kopalnię „Ernest–Michał”. W 1879 roku przedsiębiorstwo nabyli Francuzi z paryskiego Towarzystwa Bezimiennego Kopalń „Czeladź”. Nowi właściciele wiele inwestowali, budując m.in. szyb wydobywczy „Julian” oraz spore osiedle patronackie. Kopalnię znacjonalizowano w 1945 roku, a zlikwidowano pod koniec ubiegłego stulecia. W Piaskach nie odnajdziemy już kopalnianych wież wyciągowych. Zachowały się jednak rozległe zabudowania osiedla robotniczego przy ulicach: 3 Kwietnia, T. Kościuszki, gen. Wł. Sikorskiego, Francuskiej, Trzeci Szyb, Krzywej, Warszawskiej, Zwycięstwa i Betonowej. Pierwsze budynki osiedlowe wzniesiono w latach 80. XIX wieku, ostatnie w okresie międzywojennym. Największe skupisko, najstarszych domów robotniczych, tworzą równe szeregi piętrowych budynków, przy ulicach 3 Kwietnia i T. Kościuszki. Do ich budowy wykorzystano cegłę i kamień wapienny; dachy są dwuspadowe. Z początku XX wieku pochodzą domy jednorodzinne, tzw. czworaki, stojące przy ul. Francuskiej, niegdyś zamieszkiwane przez pracowników dozoru technicznego. Budynki oblicowano żółtą i czerwoną cegłą, a szczyty ryzalitów upiększono drewnianymi zdobieniami. Również przed I wojną światową postawiono osiedle przy ul. Betonowej. Wyróżnia się ono układem na planie podkowy. Warto jeszcze wspomnieć o efektownych, obłożonych białą cegłą klinkierową, kamienicach urzędniczych, stojących przy ul. gen. Sikorskiego. Obok domów robotników i pracowników dozoru, na osiedlu wybudowano również m.in. willę dyrektora kopalni (w stylu nawiązującym do willi włoskich), przedszkole, szkołę, Klub Urzędniczy oraz kościół Matki Bożej Bolesnej.
Gliwice
Żydzi w Gliwicach z początku byli nieliczni, z czasem jednak ich liczba wzrosła, podobnie jak pozycja społeczna. Pierwsza informacja źródłowa o ich obecności w mieście pochodzi z końca XVII wieku. W 1698 roku ochrzciła się mianowicie osiemnastoletnia Żydówka Anna Maria Renata. W następnym stuleciu mieszkało tutaj już kilka rodzin wyznania mojżeszowego, które zajmowały się m.in. wyszynkiem. Po przejściu Śląska we władanie Królestwa Prus, wszystkim Żydom nakazano początkowo osiedlić się na wschód od Odry i to wyłącznie na terenach wiejskich. Rozporządzenie to wkrótce zmieniono i za pożądane miejsce osiedleńcze uznano śląskie miasta. Sytuacja pruskich Żydów zmieniła się diametralnie w 1812 roku, kiedy to wydano edykt emancypacyjny. W roku 1812 stanęła pierwsza synagoga w Gliwicach. Po trzech latach założono cmentarz. W mieście mieszkało wtedy niespełna 200 osób narodowości żydowskiej. Z czasem wśród nich było coraz więcej urzędników, inżynierów, czy wreszcie przedsiębiorców. Cmentarz umiejscowiono na nieco ponad półhektarowej parceli, nabytej jeszcze pod koniec XVIII wieku. Ostatni pochówek odbył się w 1937 roku. Do tego czasu pochowano tutaj około 1400 zmarłych, zachowało się natomiast około 500 nagrobków. Większość z nich to macewy, wykonane z piaskowca i przez to silnie zniszczone. Najstarsze pochodzą z lat 20. XIX wieku. Inskrypcje wykonano po hebrajsku i po niemiecku. Uwagę zwraca grobowiec rodziny Meyerów z 1900 r. w formie nawiązującej do tradycyjnego ohelu. Najbardziej znanymi osobami pochowanymi „Na Piasku” są przedstawiciele rodziny Troplowitz, z której wywodził się Oscar Troplowitz, twórca receptury kremu „Nivea”. Leży tu także rodzeństwo Edyty Stein, znanej bardziej jako św. Teresa od Krzyża. Przy głównym wejściu na cmentarz znajdują się ruiny domu przedpogrzebowego. Nekropolię ostatecznie zamknięto w 1953 roku. Nowy cmentarz żydowski w Gliwicach założono na początku XX wieku.