Wyszukiwarka
Liczba elementów: 14
Artykuł
Dolina Wodącej (inna nazwa to Dolina Wodąca) należy do atrakcyjniejszych rejonów Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Odnajdziemy tu wszystkie, charakterystyczne elementy jurajskiego krajobrazu, z ostańcami wapiennymi i jaskiniami, nie mówiąc o malowniczych ruinach wznoszącego się nad doliną, na stożkowatym wzgórzu, zamku Pilcza w Smoleniu.
Natura
„Skałka” w Rydułtowach to ciekawe miejsce pod względem geologicznym, gdyż dzięki odsłonięciu możemy obserwować skały karbońskie – piaskowce serii paralitycznej, należące do warstw porębskich. Powstały one w okresie karbonu, kiedy ówczesny obszar, na którym znajduje się obiekt, pokryty był bujną roślinnością i miał tendencje do osiadania. Zalewanie powstałej niecki (tzw. Górnośląskiej Niecki Węglowej) przez morze doprowadziło do nagromadzenia osadów piaszczysto-ilastych, a z bujnej flory przykrywanej osadami powstały pokłady węgla.
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Edukacja Leśna w Nadleśnictwie Rudy Raciborskie prowadzona jest na podstawie zatwierdzonego przez Dyrektora RDLP Katowice „Programu Edukacji Leśnej Społeczeństwa ...
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
W Kończycach Wielkich, ładnej wiosce w gminie Hażlach na Śląsku Cieszyńskim, turystów powinno zainteresować kilka zabytkowych obiektów oraz wspaniałe pomniki przyrody. Te ostatnie to dęby szypułkowe, których pozazdrościć mogą Kończycom Wielkim nawet parki narodowe. Drzewo o nazwie „Mieszko” (od imienia księcia, założyciela dynastii Piastów cieszyńskich) jest najstarszym, liczącym ponad 750 lat, dębem na całym Śląsku!
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
„Kuźnie” są rezerwatem przyrody nieożywionej, zajmującym 7,22 ha powierzchni. Ten niewielki obszar chroniony utworzony został w 1996 r. Znajduje się na południowo-wschodnich zboczach szczytu Muronka (1021 m n.p.m.). W obrębie granic rezerwatu znalazło się skupisko skał, a także trzydzieści siedem mniejszych lub większych jaskiń. W rejon rezerwatu, przez który biegnie ścieżka dydaktyczna, dotrzeć można szlakiem turystycznym.
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Żywiecki Park Krajobrazowy utworzony został w 1986 roku. Obejmuje on dość duży obszar, rozciągając się od Zwardonia po Korbielów. Na terenie Parku znalazły się przede wszystkim: Grupa Wielkiej Raczy oraz wyniosłe pasmo górskie obejmujące masyw Pilska wraz z kulminacjami Lipowskiej i Romanki. Osobliwości przyrodnicze, malownicze krajobrazy z widokowymi grzbietami górskimi, a także zagospodarowanie turystyczne z siecią szlaków i schronisk, czynią z tego obszaru jeden z najatrakcyjniejszych rejonów kraju.
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Pomiędzy Częstochową a Lublińcem, na terenie rozległych kompleksów leśnych leży Park Krajobrazowy Lasy nad Górną Liswartą. Obszar ten różni się znacznie od pozostałej części województwa śląskiego i przypominać może turystom zupełnie inne regiony Polski. Nizinne, częściowo podmokłe lasy, malownicza dolina rzeki, kilka rezerwatów przyrody oraz zabytki, przyciągają nad Liswartę przede wszystkim wędrowców preferujących mniej uczęszczane szlaki.
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Położony nieopodal Cieszyna Dębowiec to malownicza, uzdrowiskowa miejscowość, która pod względem geograficznym znajduje się na pograniczu trzech krain: Pogórza Cieszyńskiego, Wysoczyzny Kończyckiej i Doliny Górnej Wisły. Krajobraz najbliższej okolicy wsi tworzy dolina rzeczki Knajki. Położone tu płaskie tereny dawno już zostały zagospodarowane poprzez stworzenie kompleksu stawów, z którymi wiąże się (kontynuowana także współcześnie) hodowla ryb.
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Jest to jeden z młodszych parków krajobrazowych w Polsce, który utworzony został w 1998 r. Beskid Śląski to pasmo górskie, które w obszarze polskich Beskidów i całych polskich Karpat stanowi najbardziej wysuniętą na zachód grupę górską. Jego najwyższym szczytem jest Skrzyczne (1257 m n.p.m.). Drugi wybitny masyw (łączący się ze Skrzycznem w jedno pasmo) to Barania Góra (1220 m). Pasmo Skrzycznego i Baraniej Góry stanowi zasadniczy trzon tych gór, od którego wyraźnie wyodrębniają się dwie pozostałe części Beskidu Śląskiego: część zachodnia kulminująca w szczycie Czantorii Wielkiej (995 m) oraz część północna, dla której najwyższym szczytem jest Klimczok (1117).
więcej >>
Dodaj do planera
Natura
Park Krajobrazowy Beskidu Małego położony jest na pograniczu województw śląskiego i małopolskiego. Obejmuje tereny jednej z mniejszych powierzchniowo i niezbyt wyniosłych grup górskich w polskich Beskidach. Beskid Mały, ciągnący się z zachodu na wschód, na długości ok. 35 km składa się z dwóch pasm: Pasma Czupla (zwanego Pasmem Czupla i Magurki Wilkowickiej) oraz Pasma Łamanej Skały (zwanego też Pasmem Madohory). Na terenie parku znalazło się kilka rezerwatów przyrody.
więcej >>
Dodaj do planera
Wirtualne wycieczki
Beskid Mały
Beskid Mały rozciąga się od Bielska-Białej po rejon doliny rzeki Skawy, w okolicach Wadowic i Zembrzyc. Część zachodnia tych gór jest nieco wyższa. Jej kulminacją jest Czupel (933 m n.p.m.) a należą do niej także szczyty Magurki Wilkowickiej (909 m) oraz Hrobaczej Łąki (828). Część wschodnia Beskidu Małego, choć niższa, jest powierzchniowo większa. Najwyższym szczytem jest tutaj Łamana Skała, zwana też Madohorą (929 m), zaś drugim charakterystycznym masywem - Leskowiec (922). Obszar parku zajmuje powierzchnię 257 km kw. Wokół niego znajduje się otulina o powierzchni 222 km. Budowę geologiczną stanowią przede wszystkim drobnoziarniste i odporne piaskowce godulskie. W Beskidzie Małym ustanowiono 22 pomniki przyrody nieożywionej, do których należą skałki oraz jaskinie. Pod względem typowej dla gór piętrowej szaty roślinnej teren parku obejmuje piętro pogórza (do ok. 550-600 m n.p.m.) oraz piętro regla dolnego. Piętro pogórza zostało w znacznym stopniu przekształcone przez człowieka i zajęte pod zabudowę i uprawy. W piętrze dolnego regla królują lasy, z których część zachowała naturalny charakter. Charakterystyczne dla tego piętra roślinnego lasy, z udziałem buka, jodły i innych gatunków, chronione są w kilku rezerwatach. Ze zwierząt, obok powszechnie występujących gatunków, warto wymienić duże drapieżniki: wilki i rysie. Sporadycznie pojawia się tutaj niedźwiedź. Beskid Mały, choć leży w bliskości ośrodków miejskich, a przede wszystkim Śląska i Krakowa, nie należy do obszarów zbytnio zaludnionych. Poza kilkoma rejonami - schronisk górskich na Magurce oraz Leskowcu - trasy turystyczne nie są tu zbyt tłumnie uczęszczane. Malownicze tereny tych gór są również znane z miejsc związanych z bytnością Karola Wojtyły, który - urodzony w leżących u podnóży Beskidu Małego Wadowicach - nieraz wędrował po tutejszych szlakach.
Wirtualne wycieczki
Beskid Żywiecki
Najstarszym z parków krajobrazowych w polskich górach jest utworzony w 1986 roku Żywiecki Park Krajobrazowy. Jego obszar wynosi 358,7 km kw., do czego dochodzi 186 km otuliny. W granicach parku znalazła się zachodnia część Beskidu Żywieckiego. Główną część powierzchni stanowi Grupa Pilska, w której znalazły się najwyższe szczyty województwa śląskiego. Obok Pilska (1557 m n.p.m.) do tej grupy górskiej należy wyniosłe pasmo z charakterystycznymi szczytami: Romanką (1366 m) oraz Lipowską (1324). W południowo-zachodniej części Żywieckiego Parku Krajobrazowego wznosi się natomiast Grupa Wielkiej Raczy, kulminująca w dwóch masywach: Wielkiej Raczy (1236 m) i Wielkiej Rycerzowej (1226). Budowę Beskidu Żywieckiego stanowią piaskowce magurskie oraz łupki ilaste, których warstwy tworzą tzw. flisz karpacki. Roślinność obszaru parku dzieli się na cztery piętra. Najniżej, do wysokości ok. 600 m n.p.m. sięga piętro pogórza, które niegdyś porastały lasy mieszane, obecnie zaś znajdują się tu przede wszystkim osiedla ludzkie i pola uprawne. Tereny od 600 do 1150 m to z kolei regiel dolny. Z dawnych, naturalnych lasów tego piętra, w których dominowały buki oraz jodły z domieszką świerka i jawora, pozostały liczne fragmenty, z których część chroniona jest w rezerwatach. Sporą powierzchnię tego obszaru zajmują dziś (wprowadzone przez człowieka) lasy iglaste, które sadzono tu od czasów zaboru austriackiego. Powyżej regla dolnego rozpościera się regiel górny, porośnięty przez świerki, zaś na najwyższym szczycie obszaru parku, czyli Pilsku, występuje ponadto piętro kosodrzewiny. Beskid Żywiecki jest terenem występowania rzadkich i chronionych roślin. Wśród świata zwierzęcego obok gatunków pospolitych bytują tu duże, chronione drapieżniki: wilk, ryś i niedźwiedź. W najbardziej pierwotnych obszarach stworzono rezerwaty, które chronią przede wszystkim bogactwo przyrodnicze tutejszych lasów. Znajdują się tu także pomniki przyrody, jak np. wodospad w Sopotni Wielkiej. Walory parku dopełnia kultura ludowa beskidzkich górali, pielęgnowana w wielu miejscowościach Żywiecczyzny.